Belangrijke wijzigingen betreffende de arbeidsongevallenwetgeving

14 feb 2019Reglementering

De wet van 21 december 2018 harmoniseert de bescherming op het gebied van arbeidsongevallen tussen structurele en occasionele telewerkers. 

 

Het begrip “de weg naar en van het werk” werd daarnaast aangepast om rekening te houden met de specifieke situatie van telewerkers.

 

 

1. Begrip telewerk en arbeidsongeval

 

In de privésector kan telewerk structureel (CAO nr. 85) dan wel occasioneel (wet van 5 maart 2017 betreffende werkbaar en wendbaar werk) georganiseerd worden.

 

Onder telewerk wordt verstaan: het op structurele, dan wel occasionele basis werken op een andere plaats dan de bedrijfslocatie van de werkgever, waarbij gebruik gemaakt wordt van informatietechnologie.

 

Volgens artikel 7 van de Arbeidsongevallenwet van 10 april 1971 is een arbeidsongeval elk ongeval dat een werknemer tijdens en door het feit van de uitvoering van de arbeidsovereenkomst overkomt en dat een letsel veroorzaakt.

 

Tot voor kort bestond er een verschil in behandeling tussen occasionele en structurele telewerkers, in die zin dat de wetgeving inzake occasioneel telewerk niet voorschrijft dat de werkgever en de telewerker een overeenkomst moeten sluiten waarin de plaats(en) en de uren waarop telewerk kan worden verricht, worden vermeld. 

 

Bijgevolg moest occasionele telewerkers die het slachtoffer werden van een arbeidsongeval dus soms bewijzen dat het ongeval zich heeft voorgedaan tijdens de uitvoering van hun overeenkomst; zij genoten in dit opzicht dus niet van een vermoeden.

 

2. Uitbreiding van het toepassingsgebied

 

De wet van 21 december 2018 houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken harmoniseert de behandeling tussen occasionele en structurele telewerkers.

 

Een ongeval van de (occasionele of structurele) telewerker wordt voortaan verondersteld, tot het tegendeel is bewezen, tijdens de uitvoering van de arbeidsovereenkomst plaats te vinden, indien het zich voordoet:

 

  • op de plaats of de plaatsen die schriftelijk zijn vermeld als de plaats om zijn werk te verrichten, in een telewerkovereenkomst of in enig ander document (e-mail, sms, of interne post, enz.) dat het telewerk generiek of punctueel, collectief of individueel, toelaat;
  • tijdens de periode van de dag waarin arbeid kan worden verricht, die vermeld is in dergelijk document.

 

Bij gebrek aan een dergelijk geschrift wordt de telewerker verondersteld te werken:

 

  • vanuit zijn woonplaats of op de gebruikelijke werkplaats(en), en 
  • tijdens zijn gebruikelijke werkuren bij de werkgever.

 

3. Het ongeval op weg naar en van het werk 

 

Artikel 8 van de Arbeidsongevallenwet van 10 april 1971 beschouwt een ongeval dat zich voordoet op de weg naar en van het werk als een arbeidsongeval. Hieronder valt het normale traject dat de werknemer moet doen van zijn woonplaats naar de plaats waar het werk wordt verricht, en omgekeerd.

 

De voormelde wet van 21 december 2018 stelt de “weg naar en van het werk” nu gelijk aan de verplaatsingen van de telewerker tussen de woonplaats – geïdentificeerd als zijn werkplek – en de school of opvangplaats van zijn kinderen of de plaats waar hij zijn maaltijd neemt of het zich aanschaft. 

 

De telewerker is dus verzekerd tegen arbeidsongevallen voor verplaatsingen tijdens lunchpauzes of bij het afzetten of ophalen van zijn kinderen aan de school. 

 

Deze regeling – die sinds 27 januari 2019 van kracht is – is zowel in de privé- als in de publieke sector van toepassing.

 

Te onthouden?

 

De telewerker is eindelijk beter beschermd in het geval van een ongeval dat zich voordoet tijdens het werken vanuit zijn woonplaats of tijdens kleine verplaatsingen.

 

 

Bron: Wet van 21 december 2018 houdende diverse bepalingen inzake sociale zaken, B.S. 17 januari 2018.