Het Hof van Cassatie geeft duiding bij de onkostenvergoeding voor telewerkers

13 nov 2020Reglementering

Een telewerker heeft niet automatisch recht op een onkostenvergoeding van 10% van zijn loon indien het telewerk niet in een overeenkomst werd vastgelegd. Het Hof van Cassatie bevestigt dat deze regel enkel geldt voor « huisarbeiders ». 

Telewerker of huisarbeider ?

Telewerker of (t)huisarbeider zijn twee begrippen die vaak door elkaar worden gebruikt, maar die juridisch gezien niet helemaal hetzelfde zijn :

  • De figuur van huisarbeid verwijst naar « arbeid die op basis van een arbeidsovereenkomst in de woonplaats van de werknemer of op elke andere door hem gekozen plaats wordt verricht» (vereenvoudigde definitie). De regels inzake huisarbeid worden beschreven in artikel 119.1 e.v. van de Arbeidsovereenkomstenwet.
  • Telewerk daarentegen wordt door de interprofessionele CAO nr. 85 omschreven als « arbeid die op basis van een arbeidsovereenkomst op regelmatige basis met behulp van informatietechnologie buiten de bedrijfslocatie wordt uitgevoerd » (vereenvoudigde definitie).

Deze juridische kwalificatie kan in bepaalde gevallen een grote impact hebben op de verschuldigde onkostenvergoedingen.

In het kader van huisarbeid moeten de werkgever en werknemer verplicht een schriftelijke afspraak maken over de eventuele onkostenvergoedingen die de werkgever betaalt. Bij gebreke aan een dergelijke afspraak, bedraagt de verschuldigde forfaitaire onkostenvergoeding 10% van het loon van de werknemer.

Ook met telewerkers moet de eventuele tegemoetkoming in de kosten in principe vastgeled worden in een schriftelijke overeenkomst. De regelgeving voorziet evenwel geen concrete sanctie indien dit niet gebeurd is. Aangezien telewerk in zekere zin een vorm van huisarbeid betreft, rees dan ook de vraag of de onkostenregeling voor huisarbeiders ook op telewerkers kan worden toegepast. 

Het arrest van het Hof van Cassatie

In een recent arrest beantwoordt het Hof van Cassatie deze vraag ontkennend. Enkel huisarbeiders die geen telewerkers zijn in de zin van CAO nr. 85 kunnen, bij gebreke aan een schriftelijk akkoord, aanspraak maken op de 10% forfaitaire onkostenregeling. 

Het Hof voegt daar nog aan toe dat het ontbreken van een telewerkovereenkomst, hetgeen CAO nr. 85 oplegt, niet uitsluit dat het wel degelijk om een structurele telewerker gaat. 

Te onthouden ?

Veruit de meeste werknemers die in België van thuis uit werken, zijn telewerkers en geen huisarbeiders in de strikte zin van het woord. Het Hof van Cassatie bevestigt dat deze grootste groep van werknemers niet de 10% forfaitaire onkostenvergoeding kunnen eisen, waarop huisarbeiders recht hebben indien hierover met de werkgever geen schriftelijke afspraken werden gemaakt. 

Het ontbreken van een telewerkovereenkomst heeft aldus niet tot gevolg dat er geen sprake zou zijn van telewerk, maar een voorzichtig werkgever doet er uiteraard goed aan om steeds schriftelijke afspraken te maken.

Bron : Cass. 5 oktober 2020, S.19.000.8.N